لنگر در مقابل لنگر: تفاوت چیست و لنگر پهلوگیری چیست؟

پاسخ مستقیم: لنگر انداختن موقت است، لنگر انداختن ثابت است

لنگر انداختن به معنای انداختن لنگر قابل حملی است که برای نگه داشتن قایق خود در آب های آزاد حمل می کنید، در حالی که لنگر انداختن به معنای بستن قایق خود به یک سیستم لنگر ثابت - معمولاً یک شناور - است که از قبل در بستر دریا نصب شده است. این تمایز واحد تقریباً هر تفاوت دیگری بین این دو را توضیح می دهد: چه کسی تجهیزات را در اختیار دارد، چقدر هزینه دارد، چه مدت می توانید با خیال راحت بمانید و چقدر فضای قایق شما برای تاب خوردن نیاز دارد.

A لنگر پهلوگیری همان شیئی نیست که لنگر در کمان شما قرار داده شده است. این یک سیستم سنگین تر و دائمی است - قارچ، هرم، مارپیچ یا بلوک مرده - یک بار توسط یک بندرگاه یا مقامات بندر تنظیم شده و برای سالها در جای خود باقی مانده است. در مقابل، لنگر خود قایق شما به هر کجا که بروید می رود و هر بار که از آن استفاده می کنید بازنشانی می شود. در زیر یک مرجع سریع قبل از شکست عمیق تر وجود دارد.

چگونه لنگر در واقع کار می کند

لنگر انداختن است تمرین استقرار یک وسیله وزن‌دار از کشتی به بستر دریا، جایی که قایق را از طریق ترکیبی از وزن خود نگه می‌دارد، حفره‌هایی که در زیرلایه زیرین فرو می‌روند و وزن چرخشی لنگر سوار می‌شود. - زنجیر یا خط اتصال لنگر به قایق. شما می‌توانید این لنگر را تقریباً در هر جایی که شرایط آب و کف اجازه می‌دهد رها کنید، دقیقاً به همین دلیل است که برای توقف ناهار، استراحت شنا یا بعد از ظهر ماهیگیری بهترین انتخاب است.

نکته مهم این است که تکنیک پاداش لنگر انداختن. شما باید سبک لنگر مناسبی را برای بستری که در آن قرار دارید انتخاب کنید - گل، ماسه، چمن، مرجان یا سنگ رفتار متفاوتی دارند - و برای پایین نگه داشتن زاویه کشش به مقدار کافی سواری نیاز دارید. از دامنه استفاده نکنید و لنگر کشیده شود. بیش از حد آن را بخورید و اتاق نوسان دیگر قایق ها نیز نیاز دارند.

انواع متداول لنگر و جایی که آنها بهترین عملکرد را دارند

• فلوک (به سبک دانفورث): نور به دلیل قدرت نگهداری خود، به خوبی در گل و ماسه نرم حفر می کند، اما می تواند در سنگ ها یا علف های سنگین بلغزد.
• گاوآهن/CQR: پره های بیل مانندی که به طور قابل اعتمادی روی گل، ماسه و شن نگه می دارند - یک وسیله همه کاره همه کاره که بسیاری از رزمناوها به عنوان لنگر اصلی خود نگه می دارند.
• پنجه/بروس: پس از تغییر جهت، به سرعت بازنشانی می‌شود، که آن را به انتخابی قوی در مناطقی با جریان یا جزر و مد تبدیل می‌کند.
• قارچ: به ندرت به عنوان لنگر اصلی قایق حمل می شود. متعلق به دسته پهلوگیری است که در بخش بعدی توضیح داده شده است.

بسیاری از قایق‌ران‌های با تجربه دو لنگر با سبک‌های مختلف را حمل می‌کنند - برای مثال، یک فلوک و یک گاوآهن - بنابراین می‌توانند بسته به پایینی که در آن روز با آن مواجه می‌شوند، جابجا شوند.

نحوه کار اسکله در واقع

پهلوگیری است محکم کردن یک قایق به یک سازه ثابت که قبلاً در محل قرار دارد - معمولاً یک شناور لنگرگاه که با زنجیر به یک لنگر دائمی و حرفه‌ای نصب شده در بستر دریا متصل می‌شود. به جای حمل لنگر خود، یک سیستم از قبل موجود را برمی‌دارید: یک لنگر پهلوگیری، زنجیر پهلوگیری و شناور پهلوگیری از قبل وجود دارد، و تنها چیزی که تامین می‌کنید خط یا قلابی است که کمان شما را به شناور متصل می‌کند.

از آنجایی که لنگر بستر در یک میدان پهلوگیری دائمی و به طور حرفه‌ای تنظیم شده است، قدرت نگه‌داری عموماً قوی‌تر از یک لنگر شناور قابل حمل با وزن مشابه است و به‌جای تنظیم مجدد دستی در هر سفر، به طور مرتب توسط مقامات بندر بازرسی می‌شود. این موضوع باعث می‌شود پهلوگیری گزینه مطلوب برای اقامت شبانه، آماده‌سازی طوفان یا رها کردن قایق بدون مراقبت برای روزها یا هفته‌ها باشد.

سه بخش اصلی یک سیستم پهلوگیری

• لنگر پهلوگیری: یک لنگر سنگین با موقعیت ثابت مدفون یا تعبیه شده در بستر دریا که کل سیستم را ثابت نگه می دارد.
• زنجیره پهلوگیری: لنگر را به شناور شناور متصل می کند. زنجیر "زمینی" سنگین تر در پایین قرار دارد در حالی که یک زنجیر سبک تر "سوار" به سطح بالا می رود.
• شناور و پرچم پهلوگیری: نشانگر شناور به لنگر زیر متصل می شود، و یک خط نشان - اغلب با یک پوشش ضد خراش - از شناور تا گیره کمانی شما کشیده می شود.

انواع لنگر لنگر: نگه داشتن قدرت توسط اعداد

همه لنگرهای لنگر به طور یکسان طراحی نشده اند، و تفاوت در قدرت نگه داشتن آن به اندازه ای بزرگ است که شما باید به کدام یک از قایق خود اعتماد کنید. یک لنگر مارپیچ که به درستی نصب شده باشد می تواند بیش از 12000 پوند نیروی نگهدارنده ایجاد کند که تقریباً چهار تا پنج برابر مقاومت یک لنگر قارچی با اندازه مشابه است. در اینجا نحوه جمع آوری چهار نوع اصلی آورده شده است.

یک قانون مفید برای اندازه گیری لنگر قارچ: وزن باید 5 تا 10 برابر طول قایق بر حسب فوت باشد یا تقریباً 10 تا 20 پوند به ازای هر فوت قایق در کف گلی. برای مثال، یک فرار 20 فوتی معمولاً به یک قارچ 100 تا 200 پوندی نیاز دارد. از آنجایی که بتن و چدن پس از غوطه ور شدن تقریباً یک سوم وزن خود را از دست می دهند، لنگرهای مرده باید به طور قابل توجهی سنگین تر از یک قارچ با قدرت نگهداری معادل برای جبران ساخته شوند.

محدوده، شعاع چرخش و چرا زاویه کشش مهم است

دامنه نسبت طول سواره به عمق آب است و مستقیماً میزان سختی لنگر یا لنگر شما را کنترل می کند. محدوده توصیه شده استاندارد برای لنگر انداختن در شرایط عادی 5:1 تا 7:1 است و 3:1 به عنوان حداقل مطلق در آب آرام و محافظت شده در نظر گرفته می شود. با بدتر شدن شرایط باد و موج، دامنه باید افزایش یابد - برخی از رزمناوها در آب و هوای سنگین با یک ترکیب طناب و زنجیر 10:1 حرکت می کنند.

دلیل اهمیت زیاد دامنه به زاویه کشش لنگر برمی گردد. یک کشش کم عمق و نزدیک به افقی به لنگر اجازه می دهد تا در داخل آن فرو رفته و نگه دارد. یک کشش تند تمایل دارد آن را آزاد کند. هنگامی که زاویه از حدود 25 درجه بالاتر می رود، قدرت نگه داشتن به شدت کاهش می یابد. سیستم‌های پهلوگیری به طور متفاوتی این موضوع را حل می‌کنند - چون لنگر سنگین‌تر و عمیق‌تر است، یک لنگر را می‌توان با دامنه کوتاه‌تری طراحی کرد، معمولاً حداقل 3:1، که دایره چرخش را سفت می‌کند و به قایق‌های بیشتری اجازه می‌دهد با خیال راحت در همان بندر قرار گیرند.

این دایره نوسانی تنگ‌تر در واقع یکی از بزرگترین مزیت‌های عملی پهلوگیری در لنگرگاه‌های شلوغ است: کاهش اتاق نوسان به این معنی است که ماریناها می‌توانند کشتی‌های بیشتری را در هر هکتار بدون افزایش خطر برخورد جمع کنند، چیزی که لنگر انداختن رایگان در همان فضا نمی‌تواند ارائه دهد.

هزینه، دسترسی و عملی طولانی مدت

لنگر انداختن است free wherever it's permitted; mooring almost always carries a seasonal or annual rental fee زیرا از یک سیستم لنگر استفاده می‌کنید که متعلق به یک تفرجگاه، باشگاه قایق‌رانی، یا اداره بندر شهرداری است. این هزینه معمولاً یک سیستم نگهداری شده برای شما می‌خرد - زنجیر بازرسی شده، شناور قابل سرویس، و قدرت نگه‌داری بسیار فراتر از آن چیزی که بیشتر قایق‌های تفریحی حمل می‌کنند.

مبادله دسترسی است. می‌توانید تقریباً در هر جایی که شرایط عمق و پایین اجازه می‌دهد، با توجه به محدودیت‌های محلی لنگر انداخت - لنگر انداختن در خطوط کشتیرانی، مناطق ممنوعه، مناطق حفاظت‌شده دریایی و بندرهای خاص ممنوع است، بنابراین بررسی نمودارهای دریایی فعلی و اطلاعیه‌های دریایی قبل از انداختن قلاب ضروری است. در مقابل، پهلوگیری فقط در یک میدان پهلوگیری تعیین شده با فضای موجود کار می کند، و در بندرهای شلوغ می توان آن فضاها را به طور کامل برای فصل رزرو کرد.

وقتی هر گزینه معنی بیشتری می دهد

• لنگر انداختن را انتخاب کنید برای توقف های کوتاه - شنا، ماهیگیری، استراحت برای ناهار، یا انتظار برای مشکل موتور - هر جایی که آب آزاد و کف مناسب این امکان را می دهد.
• پهلوگیری را انتخاب کنید برای اقامت یک شبه، سفرهای چند روزه، یا رها کردن قایق بدون مراقبت، به ویژه در مناطقی که ترافیک سنگین، آب ناهموار، یا مناطق لنگرگاه محدود وجود دارد.
• پهلوگیری را انتخاب کنید هنگامی که یک تفرجگاه خدمات همراه مانند امنیت، بررسی های تعمیر و نگهداری، و امکانات ساحلی را در کنار شناور ارائه می دهد.
• لنگر انداختن را انتخاب کنید وقتی انعطاف‌پذیری بیش از راحتی مهم است - می‌خواهید مکان‌ها را روز به روز بدون رزرو قبلی جابه‌جا کنید.

داده های ایمنی: چه چیزی اشتباه می شود و چند وقت یکبار

آمار قایق‌های تفریحی گارد ساحلی ایالات متحده حدود 63 میلیون دلار خسارت مالی ناشی از تصادفات قایق‌های تفریحی در یک سال ثبت کرده است، با شیوه‌های نادرست لنگر انداختن و پهلوگیری که به طور مداوم به عنوان عوامل مؤثر در زمین‌گیری و اتحاد ظاهر می‌شوند. این شکل یادآوری مفیدی است که هر دو روش به تکنیک واقعی نیاز دارند، نه فقط انداختن چیزی سنگین از پهلو.

بیشتر خرابی های لنگر به جای انتخاب لنگر به وضعیت دنده باز می گردد. زنجیر در نزدیکی پیوند پایین، جایی که در بستر دریا کشیده می‌شود، سریع‌ترین سایش را دارد. یک استاندارد تعمیر و نگهداری پرکاربرد نیاز به جایگزینی هر حلقه زنجیری دارد که بیش از 30 درصد از قطر اصلی خود فرسوده شده است. بازرسی سالانه - با غواصی روی دنده، استخدام غواص یا حمل سیستم به خشکی - توصیه استاندارد برای هر پهلوگیری که در طول سال در آب باقی مانده است.

برای لنگر انداختن، رایج‌ترین حالت خرابی، سواری کم‌اسکوپ همراه با لنگر ناهماهنگ با نوع پایین است. پس از تنظیم لنگر به آرامی به صورت معکوس به عقب برگردید و پس از تنظیم لنگر، و مشاهده ارجاعات ثابت نزدیک برای تأیید عدم لغزش، راه استاندارد برای تأیید اینکه لنگر واقعاً تنظیم شده است، قبل از اینکه یک شبه به آن اعتماد کنید، باقی می ماند.

لنگر انداختن، پهلوگیری و لنگر انداختن یکسان نیستند

عبارت سوم اغلب در این گفتگو گنجانده می شود و سزاوار است که یک خط روشن در اطراف آن ترسیم شود. لنگر انداختن قایق را مستقیماً به یک سازه ثابت مانند اسکله یا لغزش با استفاده از خطوط اسکله ایمن می کند، دسترسی مستقیم به ساحل و امکانات کامل را فراهم می کند، در حالی که پهلوگیری کشتی را به طور کامل از سازه های ثابت دور نگه می دارد و در عوض به شناور شناور در آب های آزاد بسته می شود.

لنگر انداختن شامل مانور دادن در کنار شمع ها و سایر قایق ها به آرامی، سپس بستن با خطوط کمان، عقب و فنر است - مهارتی که راحتی (قدرت در ساحل، بارگیری آسان) را با چالش مدیریت جزر و مد و کشتی های همسایه عوض می کند. پهلوگیری در وسط قرار دارد: کمتر از لنگر انداختن روزانه، اما بدون دسترسی به ساحل که امکان اتصال به ساحل را فراهم می کند.