سنگ غرق دریایی چیست؟ انواع، سازگاری بستر دریا، و راهنمای انتخاب

A سنگ غرق دریایی - به طور دقیق‌تر سینکر پهلوگیری، وزن کلوخه یا بلوک بالاست بتنی/آهنی نامیده می‌شود - وزنه سنگینی است که به بستر دریا پایین می‌آید و با زنجیر به شناور، علامت ناوبری یا پهلوگیری کشتی متصل می‌شود تا آن را در یک موقعیت ثابت نگه دارد. انتخاب مناسب تقریباً به طور کامل به نوع بستر دریا بستگی دارد: سنگ‌های مرده (بلوک‌های بتنی یا آهنی) برای کف‌های سخت، صخره‌ای یا شنی که امکان کندن آن وجود ندارد، مناسب هستند، در حالی که لنگرهای شکلی مانند قارچ یا هرم مناسب گل نرم یا ماسه هستند که در آن طرح می‌تواند حفر شود و از مکش برای حفظ قدرت بیشتر استفاده کند. انتخاب نوع نادرست برای ترکیب پایین تنها شایع ترین دلیلی است که پهلوگیری می کشد یا از کار می افتد.

در زیر، نحوه اندازه‌گیری این سینک‌ها، مواد و شکل‌هایی که در شرایط مختلف بستر دریا بهترین عملکرد را دارند و اعداد واقعی قدرت نگه‌داری که باید تصمیم خرید یا نصب را راهنمایی کند، را بررسی می‌کنیم.

آنچه که یک سنگ غرق دریایی در واقع انجام می دهد

در سیستم‌های پهلوگیری و ناوبری، وظیفه سینکر این است که به اندازه کافی جرم رو به پایین یا مقاومت حفاری ایجاد کند تا شناور، نشانگر کانال یا نقطه پهلوگیری را از جابجایی یا سست شدن توسط جریان، جزر و مد، باد یا موج جلوگیری کند. معمولاً توسط یک زنجیر سنگین به نام رایزر به شناور سطحی متصل می‌شود که خود سینک در موقعیت تعیین شده روی آن نشسته یا در بستر دریا تعبیه شده است.

دو راهی که یک سینکر موقعیت دارد

سینکرها موقعیت خود را از طریق یکی از دو مکانیسم حفظ می کنند: وزن مرده محض ، که در آن بلوک به سادگی متکی به سنگینی بیش از حد برای حرکت است، یا مکش و جاسازی ، جایی که یک لنگر شکل در مواد زیرین فرو می رود و مقاومت بیشتری از گل یا ماسه اطراف ایجاد می کند. سینک‌های وزن مرده ساده‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر هستند، اما برای دستیابی به قدرت نگه‌داری یکسان، باید به‌طور قابل‌توجهی سنگین‌تر از لنگرهای سبک تعبیه‌شده باشند.

مواد: بتن در مقابل چدن

دو متداول ترین مواد سینک پس از غوطه ور شدن رفتار بسیار متفاوتی دارند و این تفاوت تأثیر مستقیم و قابل محاسبه ای بر میزان وزن خشکی که برای خرید نیاز دارید دارد.

بتن در زیر آب وزن بیشتری از دست می دهد

بتن دارای وزن واحد خشک تقریباً است 150 پوند بر فوت مکعب ، در مقایسه با حدود 62.4 پوند بر فوت مکعب برای آب دریا. پس از غوطه ور شدن کامل، بتن می تواند تا 45 درصد سبک تر از وزن خشک آن است ، زیرا چگالی نسبتا کم آن به این معنی است که شناوری بخش زیادی از جرم آن را خنثی می کند. چدن، که چگال تر است، تنها حدود 10 درصد از وزن خود را در زیر آب از دست می دهد - به این معنی که وزن خشک معینی از آهن پس از قرار گرفتن در بستر دریا، نیروی نگهداری واقعی بیشتری را ایجاد می کند.

چرا بتن هنوز به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد؟

با وجود جریمه وزن غوطه‌ور، بتن رایج‌ترین ماده غرق‌کننده باقی می‌ماند زیرا ارزان است، می‌توان آن را در قالب‌های سفارشی در مقیاس پیش‌ساخته کرد و می‌تواند در طول ریخته‌گری از تقویت‌کننده سیم یا پیچ‌های چشمی تعبیه‌شده استفاده کند. برای یک هدف با قدرت نگهداری معین، سینکرهای بتنی به سادگی باید بزرگتر از یک واحد چدنی معادل باشند تا افت شناوری بیشتر را جبران کنند.

تطبیق شکل سینکر با نوع بستر دریا

شکل تعیین می‌کند که آیا یک سینک صرفاً به جرم متکی است یا قدرت نگه‌داری اضافی از حفاری در ته آن به دست می‌آید - و شکل صحیح بستگی زیادی به این دارد که واقعاً بستر دریا از چه چیزی ساخته شده است.

لنگر قارچ برای گل و ماسه نرم

لنگرهای قارچی شکل که معمولاً از آهن ریخته می شوند، از کلاهک فنجانی استفاده می کنند که در مواد کف نرم فرو می رود و در حین جاسازی مکش ایجاد می کند. آنها متداول ترین نوع لنگر لنگر هستند و در وزن ها موجود هستند 25 پوند تا 1000 پوند یا بیشتر ، با یک قاعده معمول اندازه گیری 5 تا 10 برابر طول قایق بر حسب پوند است. آنها در کف سخت یا صخره ای ضعیف عمل می کنند، زیرا چیزی برای حفاری درپوش وجود ندارد.

لنگرهای هرمی برای قدرت نگهداری بالاتر در هر پوند

لنگرهای هرمی شکل یک لبه حفاری را نشان می‌دهند که سریع‌تر و عمیق‌تر از شکل قارچی به پایین نفوذ می‌کند و سطح وسیع آن مکش قوی‌تر را ایجاد می‌کند. لنگرهای هرمی معمولاً 3 تا 10 برابر وزن خشک خود را در قدرت نگه‌داری می‌رسانند - به عنوان مثال، یک لنگر هرمی 650 پوندی می تواند تقریباً 6500 پوند نیروی نگهدارنده را پس از جاسازی کامل ایجاد کند، که باعث می شود در هر پوند بسیار کارآمدتر از یک بلوک با وزن مرده ساده باشد.

بلوک های مرده برای کف های سخت یا سنگی

در کف‌های سخت، صخره‌ای یا به شدت فشرده که هیچ چیز نمی‌تواند در آن حفاری کند، یک بلوک بتنی یا آهنی با وزن مرده راه‌حل استاندارد است. از آنجایی که قدرت نگه‌دارنده در اینجا صرفاً از جرم ناشی می‌شود، این بلوک‌ها باید به طور قابل‌توجهی سنگین‌تر باشند - یک لنگر بتنی 8000 پوندی معمولاً تنها حدود 4000 پوند قدرت واقعی نگه‌دارنده دارد که تقریباً نیمی از وزن خشک آن است، زیرا هیچ سودی از جاسازی یا مکش ندارد.

نگه داشتن قدرت توسط نوع سینکر

جدول زیر نحوه مقایسه انواع سینک و لنگر اصلی در قدرت نگه‌داری نسبت به وزنشان را بر اساس داده‌های میدان معمولی برای هر طرح، خلاصه می‌کند.

شکل لنگر پیچ در زمینه قابل توجه است: یک مورد ارجاع شده، مجموعه ای مناسب را توصیف می کند لنگر پیچ 150 پوندی نشان دادن قدرت نگهداری معادل a سینک بتنی 40000 پوندی . این شکاف نشان می‌دهد که چقدر قدرت نگه‌داری مبتنی بر جاسازی می‌تواند از وزن مرده خالص بهتر عمل کند - اگرچه لنگرهای پیچی به تجهیزات نصب تخصصی نیاز دارند و برای کف سنگی یا بسیار سخت مناسب نیستند.

اندازه گیری یک سینک: عوامل عملی برای تایید

قبل از سفارش یا ریختن سینک، این عوامل را تأیید کنید، زیرا اشتباه گرفتن هر یک از آنها می‌تواند کل سیستم پهلوگیری را کم‌تر کند.

1. ترکیب بستر دریا. مواد کف واقعی را آزمایش یا بررسی کنید - گل نرم، ماسه، خاک رس فشرده یا سنگ - زیرا این عامل تعیین می کند که آیا یک لنگر شکل یا یک بلوک بدون وزن ساده مناسب است.
2. عمق آب و دامنه جزر و مد. آب عمیق تر و نوسانات جزر و مدی بزرگتر باری را که زنجیر و رایزر به سینکر منتقل می کند افزایش می دهد که هم وزن سینک و هم اندازه زنجیر را تحت تأثیر قرار می دهد.
3. وزن کشتی یا ساختار و قرار گرفتن در معرض. یک کشتی بزرگتر یا یک شناور که در معرض جریان قوی، باد یا شرایط طوفان قرار می گیرد، به نسبت یک لنگرگاه با بارهای سبک، به قدرت نگهداری بیشتری نیاز دارد.
4. کاهش وزن مواد و زیر آب. عامل کاهش وزن تقریباً 45 درصدی غوطه‌ور در بتن در مقابل کاهش تقریباً 10 درصدی آهن هنگام مقایسه قیمت‌های وزن خشک بین مواد.
5. روش نصب موجود است. بلوک های وزن مرده را می توان با بارج و جرثقیل پایین آورد. لنگرهای شکل دار و پیچی ممکن است به نصب غواص یا تجهیزات هیدرولیک تخصصی نیاز داشته باشند که بر هزینه و عمق امکان پذیر تأثیر می گذارد.

خوراکی های کلیدی

اثربخشی یک سنگ غرق‌کننده دریایی به تطابق مواد و شکل آن با بستری است که روی آن نشسته است، نه صرفاً خرید سنگین‌ترین گزینه موجود. بلوک‌های بتنی یا آهنی، پیش‌فرض قابل اطمینان برای کف‌های سخت یا صخره‌ای هستند، در حالی که لنگرهای شکلی مانند اهرام و لنگرهای پیچی قدرت نگهداری به‌طور چشمگیری به ازای هر پوند در گل یا ماسه دارند. - در برخی موارد مستند، یک لنگر به درستی تعبیه شده با وزن چند صد پوند از یک بلوک با وزن مرده چندین برابر اندازه آن بهتر عمل می کند. تأیید نوع واقعی بستر دریا قبل از انتخاب یک سینک، مهم‌ترین مرحله برای جلوگیری از پهلوگیری است که زیر بار کشیده می‌شود یا از کار می‌افتد.